Visie
Vereniging Rexona wil door het organiseren van het project ‘De Rexona terug naar de roots. Zeevisserij 1850-1920 in Noordwest Europa’ bijdragen aan een grotere bewustwording van de belangrijke en grotendeels vergeten rol van de zeevisserij aan de welvaart en ontwikkeling van Noordwest Europa. De duurzame Snurrevaadvisserij (Deense Seine-visserij), de regionale ontwikkeling, de Europese contacten en de zeilende viskotters staan hierbij centraal. In samenwerking met Nederlandse en Deense partners, en met organisaties uit andere landen in de regio, beoogt het project de Rexona te plaatsen in het historisch perspectief van de jaren 1850-1920 en toegankelijk te maken voor het publiek. Ook voorziet het project in het oprichten van een Deense zustervereniging en het zoeken van een Deense thuishaven voor de Rexona, om van daaruit gezamenlijk de oorspronkelijke wateren van de Rexona te bezeilen. De Vereniging bereidt nu een groot Renovatieplan voor om het schip inde vaart te houden en als museumschip open te stellen voor het publiek. In het huidige stadium wordt de Deens-Nederlandse Commissie van Aanbeveling samengesteld.
Het doel is:
• De Rexona open te stellen voor het publiek
• De Rexona in de vaart te houden als zeilend museumschip
• Het maritieme, culturele en economische erfgoed van de zeevisserij te behouden
• Deens-Nederlandse en regionale samenwerking te bevorderen
• Bewustwording van duurzame visserij te bevorderen
• De Rexona weer een Deense thuishaven te geven
Doelgroepen
Het Deense en het Nederlandse publiek en mettertijd een breder publiek in Duitsland, Engeland, Schotland, Zweden en Noorwegen
Regio
Noordzee, Oostzee, Waddenzee, Zuiderzee (IJsselmeer)
Organisatie
Het project is een initiatief van de Vereniging Rexona (www.verenigingrexona.nl). Deze vereniging onderhoudt en beheert sinds 1997 de Deense viskotter Rexona. Het doel van de Vereniging Rexona is het behoud en het in de vaart houden van de Rexona. De Rexona wordt gebruikt om kennis over scheepsbouw, oude onderhoudstechnieken, navigatie en klassieke zeevisserij levend te houden en door te geven aan komende generaties.

De Rexona op het IJsselmaar, zomer 1997.
Zeilplan
Bij de renovatiewerkzaamheden in 2009 is onder andere de bezaanmast weer in ere hersteld. Het is wel enigszins '' de een zijn dood is de ander zijn brood', want deze mast is afkomstig van de Jette S., de Deense tweemaster uit 1913 die helaas door de laatste eigenaar is opgegeven en letterlijk in stukken is gezaagd. Weer een stukje cultureel erfgoed minder. Het geeft aan hoe snel het soms kan gaan als er een paar jaar verminderde aandacht en onderhoud is. De Rexona is ook een van de laatste in haar soort. Juist door zo veel mogelijk te zeilen in haar 'natuurlijke' habitat en door haar zo goed als het gaat in de authentieke staat te brengen, beoogt de vereniging de historische betekenis en de belangrijke rol en functie onder de publieke aandacht te brengen. Een van de prioriteiten betreft het optuigen volgens het originele zeilplan. Hier zijn tal van aanknopingspunten voor te vinden in archiefmateriaal en beschrijvingen. Een punt van andere orde is uiteraard de realisatie. Het is makkelijker gezegd dan (financieel) gedaan om de diverse zeilen te verkrijgen. Aan de hand van het zeilplan is het de expert van de vereniging, Simon van Ede, echter gelukt om een realiseerbaar plan op te stellen. De bezaanmast staat voor het eerst sinds vele decennia weer waar ze hoort. Op de beschikbare foto's van de Rexona uit de jaren vijftig, genomen in de omgeving van Esbjerg, toen ze voer onder nummer E 365, en het laatst omstreeks 1961 onder nummer L 386 uit Lemvig is de bezaanmast nog te zien. In 1977 was ze in ieder geval verdwenen. Nu is het zoeken naar de toepasselijke zeilen. Overigens is ook de boegspriet vernieuwd, ook met materiaal van de Jette S., en de Kluiverzeilen zullen een steviger houvast vinden. Op de onderstaande tekening is een vol getuigde kotter rond 1900 te zien en zo zal de Rexona er ook weer spoedig uit zien.
Deense viskotter omstreeks 1900. Photo: Chr. Nielsen, Danske Bådtyper (Stenstrup 1973).



